Disyembre na naman, buwan ng kalungkutan.
Buwan ng pagtitiis sa pusong sugatan.
Lilisan na naman ang aking kaligayahan
Babalik sa pugad na kanyang pinagmulan.
Isa akong babaing nagmamahal lang
Na ang nais lamang ay pag-ibig na suklian.
Di ko hangad ang papel ng katotohanan
Ang tanging hangad ko lang ay pahalagahan.
Umiibig ako sa isang taong gapos.
Sa kadenang hindi maaaring humilagpos.
Kasiyahan ay nadarama sa tuwing kapilang siya
Ngunit sa kapaskuhan ako'y luhaan, at nagiisa.
Ngunit ngayong Desyembre ako'y may nakilala
Isang kaibigan na nakapagpasaya.
Isang kaibigan na di ko inaasahan
Na makapagbibigay ng konting kaligayahan.
Ang buwang ito ay aking itinala
Buwan ng paglimot sa pangungulila.
Kaya kalungkutan ika'y lumisan
Di kita kailangan kundi itong aking kaibigan.
Kaibigan Salamat sa iyong pagdating
Ikaw ang nag pawi sa aking mga daing.
Bawat araw ako'y iyong pinapatawa
Para kalimutan ang mga problema
Mga salita mo'y sa puso ko'y gumuguhit
Isang marka ng katotohanan na di maipagkait.
Tinuruan mo ako sa sarili'y maging matapat
Tinanggap na kaibigan sa kabila ng lahat.
Salamat kaibigan sa konting panahon
Lagi kang nandiyan bawat pagkakataon.
Ngunit kaibigan kailangan ko ng mag paalam
Dahil babalik na, pusong sandaling pinakawalan.
Paalam, kaibigan hindi kita makakalimutan
Lagi kang maiisip magpakailanman
Dahil minsan sa buhay ng aking pag-iisa
Dumating ka kaibigan para ako'y mapasaya…
Salamat kaibigan, alam mo kung sino ka….
Concept by: Iday
Photo by: Cristo Bugarin X-Abeleda
RSS Feed